Laatste preek

(door Robert)

 

Openbaring 8

 

In de vorige hoofdstukken hebben we gezien dat het Lam, Jezus, begonnen was met het verbreken van de zegels van de boekrol. Tot nu toe zijn er in rap tempo zes zegels verbroken. Daarna zagen we een pauze zodat de 144.000 van de Israëlieten een zegel konden ontvangen als bescherming tegen de oordelen die nog gaan komen.

Wij weten niet wat wijzelf hier op aarde nog gaan meemaken van wat er voorspeld staat in het boek Openbaring, maar God vindt het belangrijk dat wij weten wat er komen gaat, anders had het niet in de Bijbel gestaan. God wil het graag met ons delen.

Door het lezen van Openbaring leren we God ook beter kennen, we zien hoe Hij reageert op mensen die niet willen luisteren en natuurlijk ook op mensen die wel willen luisteren. En we gaan zien wat er uiteindelijk in de climax van de menselijke geschiedenis gaat gebeuren, hoe Hij met de satan afrekent en hoe de hemel en de aarde zullen vergaan en wat voor nieuws we mogen verwachten.
Natuurlijk is dat alles maar een hele ruwe schets.

Maar we gaan nu dus verder met Openbaring 8, waar het zevende en laatste zegel wordt verbroken. En dan gaat er veel gebeuren.
Maar na het verbreken van het zevende zegel wordt het onverwachts stil, zoals we in het eerste vers kunnen lezen:
Toen het Lam het zevende zegel verbrak, viel er een stilte in de hemel, gedurende ongeveer een half uur.

Tot dan toe was er een onafgebroken lofzang van de vier wezens, cherubs, serafs, engelen, oudsten en van een menigte verlosten. Maar nu is er een volledige stilte.
Een heilige stilte, wilde ik zeggen, maar in de hemel is die natuurlijk altijd heilig.
Als je er zo onverwachts een stilte valt, dan is iedereen natuurlijk ineens heel afwachtend en klaar wakker. Wat gaat er gebeuren? Er is een verwachting en een besef dat dit een overgang is naar iets nieuws. In dit geval is het stilte voor de storm.

Een half uur stilte, alsof er een grote klok in de hemel hangt, maar dat is natuurlijk in de belevingswereld van Johannes.
In alle dynamiek die hij tot nu toe voor Gods troon gezien had, lijkt een half uur best wel lang.

Stilte is goed, ook in onze samenkomsten, zodat we de tijd hebt om op God af te stemmen. Probeer maar eens een half uur stil te zijn, ook in je hoofd. Dat is niet makkelijk en dat gaat voor onze jeugd nog moeilijker worden – die worden non-stop blootgesteld aan schermen en schermpjes. Ikzelf ervaar dat dat makkelijker is in de natuur, in Gods schepping.

Die stilte in Openbaring 8 doet me een beetje denken aan de mis in de katholieke kerk – voor de concentratie; dan worden er wat handelingen uitgevoerd, zoals het klaarmaken van de wierook, en daarbij is het stil.
Als je de volgende verzen leest in Openbaring, dan krijg je de indruk dat die handelingen ook in de genoemde stilte worden uitgevoerd.

We lezen:
Ik zag de zeven engelen die voor Gods troon staan. Ze kregen alle zeven een bazuin. Toen kwam er een andere engel, die met een gouden wierookschaal bij het altaar ging staan. Hij kreeg een grote hoeveelheid wierook om die op het gouden altaar voor de troon te offeren, samen met de gebeden van alle heiligen. De rook van de wierook steeg met de gebeden van de heiligen uit de hand van de engel op naar God.

Wat de engelen betreft, wordt er algemeen aangenomen dat dit de aartsengelen zijn.
In het nieuwe testament wordt alleen Michaël een aartsengel genoemd, maar Gabriël wordt ook als één van hen beschouwd.
In de Griekse vertaling van de Hebreeuwse Bijbel zegt een engel in het boek Tobia (die staat niet in onze Bijbel): Ik ben Rafaël, een van de zeven engelen die in de nabijheid van de troon van de Heer verkeren.
En in het boek Henoch, waar Judas in zijn brief in het nieuwe testament naar verwijst, worden al de zeven aartsengelen bij name genoemd.

De zeven engelen die voor Gods troon staan krijgen hier dus een bazuin om de komende oordelen van God aan te kondigen en ze stellen zich op.
En ze zien er natuurlijk veel mooier uit dan we kunnen tekenen.

In het oude testament hadden de bazuinen een belangrijke rol.
Er waren er twee en alleen de zonen van Aäron (Mozes’ broer, de eerste hogepriester) mochten erop blazen.
Iedere keer kondigde de bazuin Gods wil aan: of het opbreken van de legerplaats, of het ten strijde trekken in de oorlog, of het bijeenroepen van een feestelijke samenkomst, of het brengen van brand- en vredeoffers.

Het tabernakel dat Mozes moest bouwen in de woestijn was een afspiegeling van wat zich in de hemel bevindt, staat er in de brief aan de Hebreeën.
En nu, in Openbaring komt Johannes die hemelse voorwerpen tegen, zoals het altaar, het wierookvat, de bazuinen, enz.

Door de instructies die Mozes van God ontvangen had, weten we dat de bazuinen van zilver waren, uit een brok gemaakt. Het zilver voor het tabernakel kwam van een soort losgeld dat iedere volwassen Israëliet moest betalen, het is dus een beeld van het losgeld dat Christus voor ons heeft betaald.
Dus bij iedere aankondiging van deze oordelen, klinkt het geluid van verlossing door.
Er is nog altijd een mogelijkheid om zich te bekeren. Wat mooi.

De engelen staan nu dus klaar met hun bazuinen.

Toen kwam er een andere engel, die met een gouden wierookschaal bij het altaar ging staan. Hij kreeg een grote hoeveelheid wierook om die op het gouden altaar voor de troon te offeren, samen met de gebeden van alle heiligen.

Wierook branden gebeurde veel in de huizen. Ze hadden toen natuurlijk ook meer last van stank dan wij vandaag hier. De geurzin was in die cultuur meer ontwikkeld. Wij lezen de houdbaarheidsdatum, hun roken er alleen aan.

In de tabernakel of tempel was wierook ook belangrijk.

Exodus 30:
34 Jahweh zei tegen Mozes: ‘Neem balsemhars, cistushars en galbanum, en naast deze specerijen zuivere wierook, van alles een gelijke hoeveelheid, 35 en bereid daaruit reukwerk, een mengsel zoals een reukwerker dat maakt. Meng er zout door, het moet zuiver en heilig zijn.

Ik heb zitten puzzelen wat er precies in zat en wat de betekenis ervan is, maar dat wordt allemaal niet echt duidelijk. Wat wel zeker was, is dat het heel lekker rook.

We hadden in Openbaring 5: 8b al gelezen dat de wierook de gebeden van de heiligen was, maar hier staat dat de wierook vermengd werd met de gebeden, veel wierook zelfs.

Wierook werd dus ook gebruikt om slechte geuren te verdrijven. Onze gebeden zijn niet allemaal zuiver; het ruikt wel eens een beetje naar eigenbelang, eigen eer, oordelen over anderen. En met al die hemelse wierook erbij krijgt het toch een aangename geur voor God. Er zou mirre bij gezeten hebben en dat is het beeld van het lijden van Christus, dus onze gebeden worden geheiligd door het offer van Jezus.

En er werd zout bij gedaan, misschien een beeld van het uitzuiveren van onze flauwheid.

5a Toen nam de engel de wierookschaal, vulde hem met vuur van het altaar en wierp dat op de aarde.

Dat verwacht je niet, dat ze daarvoor gebruikt gaan worden.
Veel van de gebeden door de eeuwen en jaren heen zijn een roep om gerechtigheid geweest. Er wordt ook zoveel onrecht gepleegd op aarde onder de mensen. God leek lang niet in te grijpen, leek alles maar te tolereren. Maar al die gebeden lagen dus in gouden schalen te wachten en branden op een gouden wierookaltaar, een teken hoe kostbaar die gebeden voor God zijn. En het wierookaltaar staat ook vlak voor de troon van God.
En nu gebruikt God dus die gebeden, Hij laat het oordeel tegen alle ongerechtigheid op aarde beginnen, gooit het vuur naar beneden.

Wij bidden, maar laat het maar aan God over hoe en wanneer Hij verhoort, dat hoeven we Hem niet voor te schrijven.

5b Er volgden donderslagen, groot geraas, bliksemschichten en een aardbeving.

De ongerechtigheid heeft zijn grens dus bereikt. God grijpt in. Hij is niet onverschillig. Het deed Hem zelf groot verdriet. Maar nu is dan eindelijk de tijd rijp geworden om in te grijpen, de maat is vol en Gods woede is groot.

De zeven engelen, ieder met een bazuin, maakten aanstalten om erop te blazen.
Toen blies de eerste engel op zijn bazuin. Er kwam hagel en vuur, gemengd met bloed, en dat werd op de aarde geworpen. Een derde deel van de aarde brandde af, evenals een derde deel van de bomen en al het groen.

Dat is een ecologische ramp van ongekende grootte. Gras en bomen zijn natuurlijk ontzettend belangrijk.

In Openbaring 6, bij het verbreken van het derde en vierde zegel, zagen we dat een vierde van de aarde getroffen wordt, maar hier zien we dat het om een derde gaat. Dus de oordelen worden heviger.

De tweede engel blies op zijn bazuin. Iets dat eruitzag als een grote berg, waar de vlammen uitsloegen, werd in zee gegooid. Een derde deel van het water werd bloed, een derde deel van alle in zee levende wezens ging dood en een derde deel van de schepen verging.

Water dat bloed wordt en de hagel van de eerste bazuin doen denken aan de plagen van Egypte. Bij deze bazuin zie we een berg de zee in duiken – misschien door een enorme vulkaanuitbarsting?
Over de supervulkaan onder het Yellowstonepark in Amerika stond in de krant laatst:
“Een grote knal kan meer dan 1.000 kubieke kilometer rotsen en as uitspugen. ….. Veel leven op aarde zou daardoor uitsterven.”
En er zijn meer supervulkanen op de wereld.

10 De derde engel blies op zijn bazuin. Uit de hemel viel een grote ster, die zo fel brandde als een fakkel. Hij viel op een derde deel van de rivieren en op de waterbronnen. 11 De naam van de ster is Alsem. Dat derde deel van het water werd alsem. Veel mensen stierven door het water dat bitter geworden was.

In Jeremia 9:12b-14 zei God:
12b Ze hebben niet naar Mij geluisterd en niet volgens mijn wet gehandeld, 13 maar hebben zich laten leiden door hun koppige hart. ……. 14 Daarom – dit zegt Jahweh van de hemelse machten, de God van Israël: Ik geef dit volk alsem te eten en giftig water te drinken.

En dat zien we hier gebeuren. Alsem is een hele smerige en giftige plant.
Hij viel op een derde deel van de rivieren – waarschijnlijk wordt er bedoeld: hij tastte een derde deel van de rivieren aan en het water werd ondrinkbaar. Weer een ramp die verschrikkelijk groot is.
Het opvallende is dat de naam Tsjernobyl in het Russisch ook alsem/bitter schijnt te betekenen.

12 De vierde engel blies op zijn bazuin. Een derde deel van de zon, van de maan en van de sterren werd getroffen, waardoor dat deel verduisterd werd. Een derde deel van de dag en ook van de nacht was er dus geen licht.

Ook dit kan het gevolg zijn van een grote vulkaanuitbarsting die heel veel as uitstoot en zo het licht van de hemel verduistert en de warmte van de zon tegenhoudt. Als een supervulkaan uitbarst zou daardoor zelfs een ijstijd kunnen beginnen.
Maar het kan ook zijn dat de hemellichamen rechtstreeks getroffen zullen worden.

In Jeremia 10:2 zegt God in ieder geval:
Volg andere volken niet na, raak niet van slag door tekenen aan de hemel, ook al jagen die de hele wereld schrik aan.

Dat is een bemoediging en dat hebben we ook nodig. Wij hoeven nergens bang voor te zijn, maar hoe moeilijk is dat vaak. Onze God is almachtig, Hij is liefde en Hij heeft ons beloofd dat uiteindelijk niets ons enig kwaad zal kunnen doen, maar hoe moeilijk is dat te geloven als we midden in een storm zitten en iedereen van angst kermt. Maar dat is een keuze, een overgave.

Stefanus, de eerste martelaar, was vol van geloof en van de heilige Geest, staat er.
Hoe werd hij dat? Door overgave. En als we onszelf helemaal overgeven, dan heerst geloof en liefde in ons hart en de liefde bant alle vrees uit.